Kodeks pracy

Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców.

Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania albo spółdzielczej umowy o pracę.

Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a też osoba fizyczna, jeśli zatrudniają one pracowników.

§ 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba albo organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba.
§ 2. Przepis § 1 używa się odpowiednio do pracodawcy będącego osobą fizyczną, jeżeli już nie dokonuje on indywidualnie czynności, o których mowa w tym przepisie.
Jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu wykorzystuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami.
§ 1. Stosunek pracy między obywatelem polskim a polskim przedstawicielstwem, misją albo inną placówką za granicą podlega przepisom kodeksu.
§ 2. Kodeks pracy - Stosunek pracy między obywatelem polskim a przedstawicielstwem, zadaniem lub inną placówką państwa obcego lub instytucji międzynarodowej, działającymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przepisom kodeksu, jeżeli już umowy, układy lub porozumienia międzynarodowe nie stanowią przeciwnie.
Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa albo zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
§ 1. Ilekroć w kodeksie pracy jest mowa o nieomalże pracy, rozumie się poprzez to przepisy kodeksu pracy , a dodatkowo przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców